Don’t see you in Court

Langzaam aan groeit het vertrouwen in de economie en worden er meer initiatieven genomen om vastgoed en infraprojecten te ontwikkelen. Onder de druk van de economie worden deze projecten met strakke bestekken, planning en budget op de markt gezet. Inschrijvers voelen de concurrentie en schrijven scherp in. Opdrachtgevers proberen te voorkomen dat  zaken niet zijn afgedekt in een contract. Marktpartijen zoeken naar de kansen in een bestek om mogelijk later een deel van de lage inschrijving te compenseren.
Dit is een mooie voedingsbodem voor conflicten, die toch een keer beslecht moeten worden. Omdat we in Nederland gelukkig nog geen “see you in court” mentaliteit hebben, wordt er vaak in den minne geschikt. De wijze waarop dat gebeurt is echter niet altijd even rechtvaardig in ieders ogen.

Geschil of conflict

Er bestaat overigens een onderscheid tussen geschil en conflict. Er is sprake van een geschil als partijen serieus met elkaar van mening verschillen. Een geschil verschilt van conflict door de mate van de daarbij getoonde emotie.  Oftewel ;  geschil + emotie = conflict.  Vanuit deze gedachte kun je concluderen dat met het oplossen van het geschil het conflict nog niet opgelost is. Dat is ook goed zichtbaar in arbitrage en rechtszaken. Een rechter, de onafhankelijke derde persoon, doet een uitspraak waarmee het geschil is beslecht. De 2 partijen voeren echter buiten de rechtszaal, of bij de Rijdende Rechter achter de aftiteling, hun strijd door. Niet meer op de inhoud, maar op de persoon of het bedrijf, “met we nooit meer iets te maken willen hebben”
Een conflict is dan niet opgelost, maar opgeborgen in het onderste laatje van het bureau. Maar iedere keer als het laatje opengedaan wordt, ligt het conflict open in het gezichtsveld en wordt het meegenomen in een volgend contact, project of confrontatie.

50/50

Geschillen in de vastgoed- en infrasector gaan veelal over kwaliteit, planning en geld. Over het algemeen komen partijen daar best uit, zelfs als daar een derde over beslist. Op basis van argumenten komen partijen in constructief overleg met een oplossing die voor beiden passend is. Soms ligt het toch iets gecompliceerder en hebben beide partijen een steekje laten vallen. Een veelgehoorde oplossing is dan het delen van de pijn, zodat ieder 50% van de kosten voor rekening neemt. Zo ken ik een geschil over een installatieonderdeel, dat volgens de opdrachtgever in de aanneemsom behoorde te zijn opgenomen en volgens de opdrachtnemer niet. Kijkend naar de argumentatie was er voor beide standpunten iets te zeggen. Dus waarom niet ieder de helft van de schade? Dat lijkt eerlijk, maar als je iets verder kijkt is dat niet helemaal waar. De opdrachtgever krijgt het betreffende complete product immers voor de helft van de prijs. De opdrachtnemer betaalt de andere helft, maar heeft er verder geen toegevoegde waarde tegenover staan. Dit voelde niet eerlijk voor de opdrachtnemer en de directeur van dit bedrijf liet ook in zijn non-verbale communicatie zien dat hij dit ook echt voelde.

Emoties

Emoties zijn niet alleen passieve persoonlijke belevingen, maar kunnen ook worden opgevat als een drijfveer om een bepaald doel te bereiken. De directeur had naast zijn persoonlijke normen en waarden over eerlijkheid ook een zakelijke drijfveer om een goede deal te maken.
Drijfveren zijn in onze zakelijke omgang goed geaccepteerd en begrepen. Het kan dus ook zeer effectief zijn om op dit vlak het gesprek aan te gaan. Het gaat immers te ver om met iedereen op persoonlijk vlak uit te werken waarom een geschil een dergelijke impact op iemand heeft. Tenzij u van beroep coach bent natuurlijk.
Anderzijds kan de opdrachtgever ook op dit niveau zijn drijfveren benoemen.  Wederzijds begrip van elkaar drijfveren haalt vaak weer dat aspect van de persoonlijke emotie uit de discussie.

De oplossing is de som der delen

Mijn advies is dus altijd te streven naar het in kaart brengen van het geschil, én de belangen en drijfveren. Ondanks dat je mogelijk maar één keer met een opdrachtgever of aannemer samenwerkt, draag je de ervaring altijd met je mee. Als je dan onvoldoende verbinding hebt gehad met de oplossing van het conflict destijds, neem je deze ervaring negatief mee in een volgend conflict. Op dat moment gaat het niet meer om een drijfveer, maar om een persoonlijke waarde. En dan komt die coach weer om de hoek kijken.